روایتی از فساد در فوتبال

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما، در هفتمین روز از جشنواره چهل و سوم، نشست پرسش و پاسخ فیلم سینمایی «بازی را بُکش» با اجرای محمدرضا مقدسیان و با حضور محمدابراهیم عزیزی (نویسنده و کارگردان)، مصطفی کیایی (تهیه‌کننده)، حسین جلیلی، (مدیر فیلم‌برداری)، نیما جعفری جوزانی (تدوین‌گر)، محسن کیایی، متین حیدری‌نیا و پوریا رحیمی سام (بازیگران) برگزار شد.

در ابتدای این نشست، مصطفی کیایی تهیه‌کننده فیلم درباره فیلمنامه و روند تولید فیلم گفت: من از طریق محمد بحرانی با فیلمنامه این کار آشنا شدم. با توجه به فضا و مضمونی که داشت، احساس کردم این متن قابلیت تبدیل شدن به یک فیلم خوب را دارد. فیلم ساختن در فضای ملتهب و پرهیجان فوتبال، چالش‌ها و سختی‌های خود را داشت، اما در نهایت خوشحالم که این فیلم ساخته شد.

محمدابراهیم عزیزی، کارگردان فیلم، درباره شکل‌گیری ایده اولیه گفت: در ابتدا قرار بود همراه همسرم فیلمی کوتاه بسازم درباره ماجرا‌هایی که بین دو نیمه در رختکن پیش می‌آید. بعد‌ها همسرم یک خبر فوتبالی دید و به من آن را نشان داد. با کمی پرداخت و گفت‌و‌گو درباره آن، به طرحی کلی از مفهوم “تبانی” در فوتبال رسیدیم. یکی از دوستانم فیلمنامه را به دست مصطفی کیایی رساند و در نهایت، فیلمنامه اثر نوشته و فیلم ساخته شد.

او درباره تحقیقات میدانی فیلم بیان کرد: ما به قهوه‌خانه‌ها سر می‌زدیم و در لوکیشن‌های مختلف تحقیق می‌کردیم. آن‌جا با شخصیتی عجیب آشنا شدم که من را تهدید می‌کرد اگر فیلم‌برداری کنی، دوربینت را می‌شکنم و کمی ما را ترساند. ساختن این فیلم بیشتر از پول، نیاز به جسارت داشت که خوشبختانه گروهی جسور پای فیلم آمدند و کار ساخته شد.

عزیزی با اشاره به رویکرد فیلم در نمایش فساد گفت: این‌که ما به موضوعاتی درباره فساد اقتصادی بخندیم و موقعیت و اثر را کمدی بسازیم، کم‌لطفی کرده‌ایم. زیرا این موضوع بسیار تلخ و تراژیک است.

محسن کیایی، بازیگر این فیلم، درباره تجربه حضور در این پروژه گفت: در چند سال گذشته، جدا از آثار کمدی، در فیلم‌های جدی بسیاری نیز ایفای نقش کرده‌ام. ابتدا قرار بود در این پروژه سرمایه‌گذاری کنم و فیلم را تولید کنیم. اما بعد، کارگردان به من این نقش را پیشنهاد داد و ما شروع به مذاکره درباره مختصات شخصیت کردیم.

او درباره چالش‌های این نقش افزود: این کاراکتر برای من بسیار سخت و پیچیده بود. به‌خصوص لهجه داشتن این نقش، چالش را بیشتر هم می‌کرد. در این مسیر، سودابه جعفرزاده و پوریا رحیمی سام کمک بسیاری به من کردند. امیدوارم توانسته باشم این نقش را به‌خوبی اجرا کنم.

پوریا رحیمی سام، دیگر بازیگر فیلم، گفت: اغلب پسربچه‌های ایرانی، رویای فوتبالیست شدن را گوشه ذهن خود داشته‌اند. همه ما درباره فوتبال حرف می‌زنیم و دقیقه نود‌هایی را به یاد داریم که آرزو می‌کردیم‌ای‌کاش نتیجه تنها حاصل یک حادثه باشد.

او درباره انگیزه‌اش از بازی در این فیلم اظهار کرد: اندازه نقش برای من اهمیت ندارد. بیشتر دوست دارم حتی در فرصت زمانی محدود، نقش متفاوت و تأثیرگذاری را بازی کنم. من برای این اثرسینمایی وزن کم کردم و تمام احساسات کاراکتر را بررسی کردم. این که در طول تولید، ما شانس گفت‌و‌گو با کارگردان را داشتیم، به خلق هرچه بهتر کاراکتر کمک کرد.

محسن کیایی درباره فضای کلی فیلم و نحوه پرداختن به فساد در فوتبال گفت: من نمی‌توانستم رئیس فدراسیون فوتبال را بیاورم و درباره او صحبت کنم یا از اسامی خاصی استفاده کنم. این کار می‌شد یک گزارش خبری یا مستند، اما در سینما، ما درام و قصه را تعریف می‌کنیم.

محمد بحرانی، بازیگر فیلم، درباره نقش خود در این اثر گفت: من از سودابه جعفرزاده و پوریا رحیمی سام برای کمکی که در یادگیری لهجه به من کردند بسیار تشکر می‌کنم.

او با اشاره به علاقه‌اش به فوتبال بیان کرد: من فوتبال را بسیار دوست دارم. ابراهیم عزیزی را از دوران دانشکده می‌شناسم و می‌دانم که در برهه‌ای می‌توانست فوتبالیست شود، اما مسیرش جوری رقم خورد که فیلمی فوتبالی بسازد.

حسین جلیلی، مدیر فیلم‌برداری فیلم، نیز توضیح داد: تمام قواعدی که در این کار استفاده شده است، برآمده از نگاه مستندگونه کارگردان است. من بر همین اساس سعی کردم به فیلم و کارگردان کمک کنم. ما روزانه پلان‌ها و سکانس‌های روز بعد را چک می‌کردیم تا به نتیجه‌ای هماهنگ برسیم.

نیما جعفری جوزانی، تدوین‌گر فیلم، نیز درباره چالش‌های تدوین این اثر گفت: بخش زیادی از تدوین این فیلم براساس دکوپاژ کارگردان است. فیلم، فضایی ملتهب و ورزشی دارد. نقطه‌گذاری در تدوین چنین فیلم‌هایی کار سختی بود و خوشحالم که درنهایت، این کار ساخته شد.

مصطفی کیایی در پایان نشست تاکید کرد: ما تجربه کار در فضا‌هایی که به مسائلی مثل فساد اقتصادی می‌پردازد را در آثاری مثل «خط ویژه» و «بارکد» داشتیم. وظیفه ما طرح مسئله است و ارائه راه‌حل برای آن بر عهده مسئولان و جامعه‌شناسان خواهد بود. رسالت هنرمند، نشان دادن واقعیت‌هایی است که رخ می‌دهد.